YşaИс YeşayaИсаия, bölümглава Yeşaya KitabıКнига пророка Исаии, bölümглава 6

Kral Uzziya'nın öldüğü yıl, Efendi'yi yüce ve yüksek bir taht üzerinde oturmakta gördüm; ve etekleri tapınağı dolduruyordu. O'nun üzerinde Seraflar duruyordu. Her birinin altı kanadı vardı. İkisiyle yüzünü örtüyordu. İkisiyle ayaklarını örtüyordu. İkisiyle uçuyordu.

Biri diğerine seslenip şöyle dedi:

"Ordular Yahvesi kutsal, kutsal, kutsaldır!

Bütün yeryüzü O'nun görkemiyle dolu!”

Çağıranın sesinden eşiklerin temelleri sarsıldı ve ev dumanla doldu. O zaman şöyle dedim: “Vay başıma! Çünkü mahvoldum, zira dudakları kirli bir adamım ve dudakları kirli bir halk arasında yaşıyorum; çünkü gözlerim Kral'ı, Ordular Yahvesi'ni gördü!''

Bunun üzerine Seraflar'dan biri, elinde maşayla sunaktan aldığı canlı korla yanıma uçtu. Onu ağzıma dokundurup şöyle dedi: "İşte, bu senin dudaklarına dokundu; ve kötülüğün ortadan kalktı, günahın da bağışlandı.”

Efendi'nin, "Kimi göndereyim ve bizim için kim gidecek?" diyen sesini duydum.

O zaman ben, "İşte buradayım" dedim. "Beni gönder!"

O şöyle dedi: "Git ve bu halka şunu söyle:

'Gerçekten duymaktasın

ama anlamıyorsun.

Gerçekten görmektesin

ama kavramıyorsun.'

Bu halkın yüreğini yağ bağlat.

Kulaklarını ağırlaştır, gözlerini kapat;

gözleriyle görmesinler, kulaklarıyla duymasınlar, yürekleriyle anlamasınlar,

dönüp de şifa bulmasınlar.”

O zaman, "Efendi, ne kadar süre?" dedim.

Şöyle yanıt verdi:

"Kentler oturan olmadan ıssız kalana,

evler insansız kalana,

ülke tamamen ıssız olana kadar,

ve Yahve insanları uzaklara götürecek,

ülkenin içinde terk edilmiş yerler çok olacak.

Eğer onda biri kalırsa, o da tüketilecektir;

sakız ağacı gibi, kesildiğinde kütüğü kalan meşe ağacı gibi;

böylece kutsal tohum onun kütüğüdür.”