Выс Выслоўі, раздзел Кніга выслоўяў Саламонавых, раздзел 10
Прыповесьці Салямона. Мудры сын — радасьць для бацькі, а дурны сын — смутак для маці.
Не прыносяць карысьці скарбы бязбожныя, а праведнасьць ратуе ад сьмерці.
Не дазволіць ГОСПАД галадаваць душы праведніка, але адкіне жаданьні бязбожнікаў.
Лянівая рука робіць бедным, а рука працавітая ўзбагачае.
Хто летам зьбірае, той сын разважлівы, а хто сьпіць у жніво — сын ганебны.
Дабраславенствы — на галаве праведнага, а вусны бязбожнікаў хаваюць няправасьць.
Памяць пра праведніка дабраслаўлёная, а імя бязбожнікаў спарахнее.
Мудры сэрцам прыймае прыказаньні, а той, хто мае вусны неразумныя, упадзе.
Хто ходзіць беззаганна, той ходзіць бясьпечна, а хто крывіць шляхі свае, будзе выяўлены.
Хто міргае вачыма, той робіць прыкрасьць, і той, хто мае вусны неразумныя, упадзе.
Вусны праведніка — крыніца жыцьця, а вусны бязбожнікаў хаваюць няправасьць.
Нянавісьць выклікае сваркі, а любоў пакрывае ўсе правіны.
У вуснах разумнага знаходзіцца мудрасьць, а кій — на сьпіне бязглуздага.
Мудрыя захоўваюць веданьне, а вусны неразумнага вядуць да загубы.
Маёмасьць багатага — умацаваны горад для яго, загуба для бедных — галеча іхняя.
Праца праведніка вядзе да жыцьця, набытак бязбожніка — да грэху.
На сьцежцы жыцьця той, хто прыймае настаўленьне, а хто адкідае дакараньне — блукае.
Хто хавае нянавісьць, у таго вусны хлусьлівыя, а хто паклёп разносіць, той дурань.
У мностве словаў не пазьбегнеш грэху, а хто стрымлівае вусны свае, той разважлівы.
Язык праведніка — адборнае срэбра, а сэрца бязбожніка нічога ня вартае.
Вусны праведнага пасьвяць многіх, а бязглуздыя паміраюць ад нястачы розуму.
Дабраславенства ад ГОСПАДА, яно ўзбагачае, і смутку з сабою не прыносіць.
Радасьць для дурня — учынкі ганебныя, а чалавек разумны [радуецца] мудрасьці.
Тое, чаго баіцца бязбожнік, прыйдзе на яго, а прагненьні праведных споўняцца.
Калі пранясецца віхура, ня будзе больш бязбожніка, а праведнік мае вечны падмурак.
Як воцат для зубоў і як дым для вачэй, так гультай для тых, што яго пасылаюць.
Страх перад ГОСПАДАМ памнажае дні, а гады бязбожнікаў скароцяцца.
Чаканьне праведнікаў — радасьць, а спадзяваньне бязбожнікаў загіне.
Шлях ГОСПАДАЎ — апора для беззаганных і загуба для злачынцаў.
Праведнік не пахісьнецца навекі, а бязбожнікі ня будуць жыць на зямлі.
Вусны праведніка памнажаюць мудрасьць, а язык падступны будзе адсечаны.
Вусны праведніка ведаюць, што даспадобы [Богу], а ў вуснах бязбожнікаў — падступнасьць.