ВысPr. ВыслоўіProverbios, раздзелcapítulo Кніга выслоўяў СаламонавыхLibro de los Proverbios, раздзелcapítulo 11

Агіда для ГОСПАДА — шалі падманлівыя, а вагі дакладныя даспадобы Яму.

Прыходзіць пыхлівасьць, прыходзіць і ганьба, а ў пакорлівых — мудрасьць.

Беззаганнасьць правых вядзе іх, а крывадушнасьць здрадлівых загубіць іх.

Не дапаможа багацьце ў дзень гневу, а праведнасьць ратуе ад сьмерці.

Праведнасьць беззаганнага раўняе шлях ягоны, а бязбожнік падае праз бязбожнасьць сваю.

Праведнасьць правых ратуе іх, а ліхадзеі будуць злоўленыя злачынствам сваім.

Калі памірае чалавек бязбожны, гіне надзея [яго], і спадзяваньне злачынцаў прападае.

Праведнік ратуецца ад бяды, а бязбожнік прыходзіць на месца яго.

Крывадушнік вуснамі забівае бліжняга свайго, а праведнік ратуецца праз веданьне.

Калі добра ідзе праведным, радуецца горад, і калі гінуць бязбожнікі, [горад] сьвяткуе.

Дабраславенствам правых узвышаецца горад, а вуснамі бязбожнікаў руйнуецца.

Той, хто пазбаўлены розуму, пагарджае бліжнім сваім, а чалавек разумны захоўвае мір.

Хто ходзіць з абмовамі, адкрывае таямніцу, а той, хто верны духам, захоўвае слова.

Дзе няма добрай рады, народ прападае, а пры мностве дарадцаў — выратаваньне.

Шкодзіць сабе той, хто паручаецца за чужога, а хто ненавідзіць даваць руку, той бясьпечны.

Дабрадзейная жанчына здабывае славу, і моцныя здабываюць багацьце.

Чалавек міласэрны робіць дабро душы сваёй, а бязьлітасны нішчыць цела сваё.

Падманлівы набытак здабудзе бязбожнік, а таму, хто сее праведнасьць, будзе пэўная нагарода.

Праведнасьць [вядзе] да жыцьця, а хто імкнецца да зла, [імкнецца] да сьмерці.

Агіда для ГОСПАДА крывадушныя сэрцам, але тыя, хто ходзяць беззаганна, даспадобы Яму.

Можна паручыцца, зло не пазьбегне пакараньня, а насеньне праведных будзе збаўленае.

Як залатое колца ў лычы сьвіньні, так прыгожая жанчына, але бяз розуму.

Прагненьне праведнікаў — толькі дабро, а чаканьне бязбожнікаў — гнеў.

Адзін сыпе [шчодра], і дадаецца яму, а другі лішне ашчадны, і бяднее.

Дабрадзейная душа будзе насычана, і хто поіць [другіх], сам напоены будзе.

Хто затрымлівае збожжа, таго праклінае народ, але дабраславенства на галаве таго, хто продае.

Хто імкнецца да дабра, той шукае зычлівасьці, а хто шукае зла, да таго яно прыйдзе.

Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе, а праведнікі, як лісьце, зелянеюць.

Хто руйнуе дом свой, атрымае ў спадчыну вецер, і неразумны будзе слугою мудрага сэрцам.

Плод праведнага — дрэва жыцьця, і мудры здабывае душы.

Вось, праведнік будзе мець адплату на зямлі, пагатоў бязбожнік і грэшнік.