Mez诗 Mezmurlar诗篇, mezmur篇 Mezmurlar Kitabı诗篇, mezmur篇 23

David’in mezmuru

Yahve benim çobanımdır,

hiç eksiğim olmaz.

Beni yeşil çayırlarda yatırır.

Sakin suların yanına götürür.

Canımı onarır.

Adı uğruna doğruluk yollarında bana rehberlik eder.

Ölüm gölgesindeki vadiden geçsem bile,

kötülükten hiç korkmam, çünkü sen benimlesin.

Senin asan, değneğin,

onlar rahatlatır beni.

Düşmanlarımın huzurunda,

önüme sofra kurarsın.

Başımı yağla meshedersin.

Kâsem taşmakta.

Kesinlikle hayatımın bütün günlerinde iyilik ve sevgi izleyecek beni,

ve daima Yahve’nin evinde oturacağım.